Afkeer jegens de ongelovigen, de dubbele maat van het liberale Westen en de media, iedereen is gelijk maar sommigen zijn meer gelijk dan anderen

in Actualiteiten door
Leestijd: 7 minuten

Onlangs in een podcast beschreef ik het religieuze concept van afkeer/haat voor ongeloof en de ongelovigen, ook wel al-Walaa` wa al-Baraa` genoemd. In de podcast had ik getracht dit concept uit te leggen vanuit religieus en antropologisch oogpunt. Dat dit antropologisch concept van ‘Otherness‘, waarbij er sprake is van het conceptualiseren van ‘De Ander‘ waarmee men vervolgens het eigen zelfbeeld, de eigen identiteit vormt, niet een wereldvreemd concept is. Maar dat dit al sinds mensenheugenis iets is wat bestaat én gepraktiseerd is door alle volkeren en beschavingen. Ik stond daarbij stil bij de Grieken, de Romeinen, het moderne West-Europa en de vorming van natiestaten gebaseerd op nationalisme en volkssoevereiniteit. Wat uiteindelijk geleid heeft naar de 1e en 2e wereldoorlog.

Kortom de hele attitude van ‘Wij’ en ‘Zij’, de ingroup en de outgroup, is de mens niet vreemd, en gaat tot de dag van vandaag door. Om dus nu hypocriet te doen over religieuze concepten als ‘haat en distantiëring‘ van ‘De Ander‘ is zacht gezegd nogal overtrokken. Want het religieuze concept van ‘afkeer’ en de Islamitische invulling ervan sluit niet uit dat men goedheid betracht jegens ‘De Ander‘, dat men kan trouwen met een Joodse of Christelijke vrouw, dat je van haar kunt houden, haar kan liefhebben met een natuurlijke liefde die elk mens in zich draagt voor de goede medemens. Deze afkeer sluit niet uit dat men kan houden van de ongelovige ouders, broers en zussen en familieleden.  Zoals ik ook in de podcast had benoemt toen ik sprak over hoe Ibrahim (Abraham) omging met zijn ongelovige vader, en dat de Qur’aan de moslim opdraagt om zijn of haar ouders in dit wereldse leven te vergezellen met goedheid en affectie. Deze afkeer sluit niet uit dat je naar jou ongelovige buurman een bordje eten brengt, hem kunt bijstaan als hij een probleem heeft.

Culturele projectie, orientalisme

Dus deze afkeer voor het ongeloof en degenen die ongeloof praktiseren en onderschrijven sluit niet alle bovengenoemde zaken uit. Het is dus niet een concept van afkeer zoals dit vorm heeft gekregen in het Westen, waarbij ‘De Ander‘ wordt ontmenselijkt, wordt beschouwd als een ‘onbeschaafde wilde’ die je onrechtvaardig mag kolonialiseren, bezetten, uitmoorden. De hypocriete reactie van de media en de rioolkranten getuigt dan ook van de klassieke oriëntalistische houding van het Westen jegens alles wat niet-westers is. Dit is een veelvoorkomende vorm van culturele projectie waar het Westen zich schuldig aan maakt, een fenomeen dat uitstekend wordt ontleed door Edward Said in zijn baanbrekende werk “Orientalism“. Waarin hij uitlegt dat het Westen zijn eigen concepten en waarden projecteert op niet-Westerse culturen, om vervolgens deze projecties als feitelijke invullingen te beschouwen. Deze benadering, diep geworteld in een oriëntalistische visie, leidt tot een fundamenteel misverstand van andere culturen, waarbij complexe concepten worden gereduceerd tot simplistische stereotypes. 

Uitspraken, die terug te vinden zijn in de rijke Islamitische theologie, die spreken over al-Walaa` (loyaliteit) en al-Baraa` (afkerigheid), triggeren reacties op bij de Westerling veroorzaakt door diepliggende traumas uit hun koloniale verleden en rijke geschiedenis gevuld met rassenhaat, antisemitisme, pogroms en een holocaust. Dit trauma en hun eigen invulling van wat afkerigheid en distantiering van ‘De Ander‘ in zou moeten houden projecteren zij op de moslim, en daar verbinden zij vervolgens allerlei conclusies aan.

De Westerse invulling daarvan kent namelijk hele andere vormen, iets wat wij als moslims ook dagelijks ondervinden bij het hedendaagse ‘Liberalisme’. In een land als Nederland, dat al een aantal decennia onder het bestuur staat van de VVD, is het schering en inslag.

Westerse beschaving superieur, the legacy van Bolkestein

Het liberaal boegbeeld van de VVD, Frits Bolkestein, heeft het dan ook nooit onder stoelen of banken geschoven dat hij de Westerse cultuur superieur vindt, dat de Westerse beschaving superieur is aan de Islamitische. Bolkestein zei in de jaarlijkse H.J. Schoo Lezing van 2011: “Waarom zou Wilders niet mogen zeggen dat hij de pest heeft aan de islam?

Zo ook zeggen wij moslims “We hebben een pest aan ongeloof en haar nieuwe bastaardkind het Liberalisme“.

Dit West-Europese superioriteitsgevoel is in zijn geheel niets nieuws onder de zon, maar kent een duistere geschiedenis. Het was precies dit sentiment van superioriteit wat heeft geleidt tot een bloeddorstige geschiedenis van rassenhaat, kolonialisme en onderdrukking van volkeren. Het kent haar wortels in het oriëntalisme, de manier waarop het Westen (voornamelijk Europa en de VS) het ‘Oosten’ conceptualiseerde, waarbij het Oosten werd (en nog steeds!) voorgesteld als cultureel, politiek en sociaal inferieur, een visie die het Westen heeft gebruikt om zijn eigen culturele superioriteit te rechtvaardigen en imperialistische ambities te ondersteunen. Het werd gebruikt om autoriteit over het ‘Oosten’ uit te oefenen door het te definiëren, te classificeren en te beoordelen vanuit een Westers perspectief, waarmee men vervolgens koloniale en imperiale overheersing rechtvaardigt door het ‘Oosten’ als achterlijk en barbaars te portretteren, en dus in behoefte aan westerse “verlichting”, “bevrijding” en bestuur.

Dit verdorven gedachtegoed was de drijfkracht achter de koloniale politiek van Frankrijk en Groot-Brittannië. Wat o.a. leidde tot de Franse bezetting van Algerije en de Britse controle over India. Die beiden gerechtvaardigd werden door de bewering dat deze samenlevingen “beschaafd” moesten worden, een rechtvaardiging die werd ondersteund door oriëntalistische stereotypen over de vermeende primitiviteit en irrationaliteit van hun inwoners. Edward Said, in zijn werk ‘Orientalism’ analyseert hoe Westerse literatuur en kunst oriëntalistische thema’s weergaven die het idee van het exotische en achterlijke Oosten versterkten. Werken zoals “Aida” van Verdi en romans van Gustave Flaubert over Egypte zijn voorbeelden waarbij oriëntalistische beelden worden gebruikt om een fantasieversie van het Oosten te scheppen die dient om Westerse superioriteit en dominantie te legitimeren.

Maar wie denkt dat dit beperkt bleef tot de kunst en literatuur komt van een koude kermis thuis, dit kreeg zijn weerklank ook in de wetenschappelijke disciplines zoals antropologie, geschiedenis, en filologie, die hebben bijgedragen aan de constructie van een inferieur Oosten. Talloze studies en beschrijvingen van Oosterse talen, religies en culturen benadrukken vaak hun verschil en afstand tot Westerse normen, waardoor ze als minderwaardig worden voorgesteld.

Met deze zogenaamde “wetenschap” gingen politieke leiders en beleidsmakers oriëntalistische concepten gebruiken om hun interventies in het Oosten te rechtvaardigen. Dit verklaart waarom de Westerse politieke retoriek vaak is gevuld met beelden van het Midden-Oosten, Afrika en Azië als gebieden die ‘politiek instabiel’ zijn en behoefte hebben aan Westers toezicht en interventie, democratie en verlichting.

Zoals Bolkestein zei, toen hij gevraagd werd door de Volkskrant of hij nog steeds achter zijn uitspraken staat dat de Westerse beschaving superieur is aan de Islamitische: “Daar blijf ik bij, Ga maar naar het Midden-Oosten, ga maar kijken. Het is een puinhoop. Dictatuur, onderdrukking van vrouwen, lage economische groei. Hoeveel Nobelprijswinnaars komen uit het Midden-Oosten?

De Westerse plantage mentaliteit

Er is dus niets veranderd aan de plantagementaliteit van het Westen en haar koloniale houding ten op zichtte van ‘De Ander‘, de niet-westerling. De talloze Westerse interventies van de afgelopen decennia in de moslimwereld onder het vaandel van democratie, vrijheid, en stabiliteit in de regio, zijn slechts een voortzetting van het bloedige koloniale verleden van het “superieure” Westen. Met miljoenen doden, ontwrichting van totale continenten, ten spijt, allemaal gerechtvaardigd door te beweren dat ze een “beschavingsmissie” uitvoerden. Het is nu eenmaal de ‘White man’s burden‘ om de “barbaarse” en “achterlijke” volkeren van het Oosten te “beschaven”. Een zeer gevaarlijke retoriek om neo-koloniale heerschappij en uitbuiting te rechtvaardigen als een altruïstische inspanning.

Tijdens de Koude Oorlog gebruikten Amerikaanse beleidsmakers oriëntalistische thema’s om hun betrokkenheid in het Midden-Oosten te rechtvaardigen. Dit omvatte het presenteren van de regio als inherent instabiel en vatbaar voor totalitarisme, wat een sterk Amerikaans ingrijpen noodzakelijk maakte om ‘democratie’ en ‘stabiliteit’ te bevorderen. Na de aanslagen van 11 september 2001 hebben westerse politieke figuren het beeld van het Midden-Oosten als een broeinest van terrorisme versterkt. Dit oriëntalistische beeld heeft veel beleidsbeslissingen beïnvloed, inclusief militaire interventies en het buitenlands beleid, door de regio te generaliseren als een homogene bron van dreiging.

Why do they hate us?

De algemene westerling, wanneer het gaat om geschiedkundig besef over de eigen rol in geopolitieke conflicten, leeft in een Eurocentrische bubbel.  Hun reactie toen twee vliegtuigen de Twin Towers invlogen verteld eigenlijk al het hele verhaal “Why do they hate us?”.

Deze woorden van totale verbazing die door de Amerikaanse slachtoffers van de verschrikkelijke aanslagen van 11 september 2001 veelvuldig werden geuit, symboliseert het gemiddelde wereldbeeld van de Westerling. Een wereldbeeld welke een product is van decennia lange propaganda die al start vanaf de basisschool bij de eerste geschiedenis lessen.

De wereldgeschiedenis voor de gemiddelde westerling is gecentreerd rondom de wijze Grieken, de machtige Romeinen, en wat men noemt de ‘donkere middeleeuwen’ en dan fast-forward naar de verlichting en de industriële revolutie. Men spreekt over de romantische periode van de V.O.C. en de superieure handelsgeest van Nederland, vervolgens beland je al snel bij de 1e wereldoorlog en de 2e wereldoorlog en dat was dan zo een beetje in vogelvlucht de wereldgeschiedenis voor de gemiddelde westerling. Je gaat bijna geloven dat Europa het centrum van de wereld is en altijd was, en dat de rest van de wereld vooral bestond uit barbaarse volkeren die behoeftig zijn aan het beschaafde westen en haar superieure normen en waarden. De wereld buiten Europa en Amerika bestaat vooral uit brandhaarden en conflicten en de klassieke slechteriken zoals geslepen Russen, agressieve Arabieren en wilde Afrikanen. Kortom de oriëntalisten en de imperialisten hebben goed werk afgeleverd in het brainwashen van een compleet continent.

Dit is als het gaat om geschiedenis in het algemeen, wat het probleem alleen maar verergert is dat men op dezelfde voet verder gaat, er is in de meeste gevallen ook geen besef van de rol van westerse overheden wanneer het gaat om de meer recente geschiedenis en de hedendaagse geopolitieke verhoudingen. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat men vaak in het Westen er helemaal niets van begrijpt waarom er aanslagen plaatsvinden in het “vrije” en “democratische” westen. Men is werkelijk ervan overtuigd dat de aanslagplegers het gemunt hebben op hun vrijheden en superieure beschaving, het is bijna gewoon zielig.

Een andere VVD’er, Arend van Boekestijn, dient ook als een goed voorbeeld van de Westerse onbenulligheid en zelfingenomenheid. In een column die hij schreef voor de NPO sprak Arend over het oplaaien van Westerse zelfhaat telkens wanneer er weer nieuwe aanslagen plaatsvinden, hij verwart hier zelfreflectie en zelfkritiek met zelfhaat. De opkomst van een beter besef van de geopolitieke verhoudingen in de wereld, de rol van de eigen overheden in conflicten wordt door Arend gezien als een blokkade en niet als een vooruitgang in het collectieve besef van de Westerling.

Voor Arend begon de wereld pas na 11 september 2001, alles wat daarvoor is gebeurd is een ver van zijn bed show, en niet echt van belang om te snappen hoe de verhoudingen in de wereld in elkaar steken. Net zoals we nu weer zagen dat de wereld voor de Westerling pas begon na 7 oktober 2023, wat weer een nieuwe Westerse genocide heeft veroorzaakt die volledig wordt gerechtvaardigd door het superieure Westen en hun zogenaamde ‘Universele rechten voor de mens’ en ‘Vrijheid en gelijkheid’. De geschiedenis heeft ons alleen geleerd dat sommige mensen nét iets meer gelijk zijn dan anderen.

Abu Hudayfa Musa ibn Yusuf 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

*